TESTMATCH PUPILLEN - ANTWERP GIANTS 48 - 46

Testmatch pupillen Geel - Antwerp Giants: een thriller van formaat

Gisteren was het dan zover: tijd om recht te zetten wat we 2 weken geleden nog hadden laten liggen.
Met de training van vrijdagavond gegeven door onze eigen coach Joeri nog in de benen stonden we zondagmorgen om 10u al in Herentals. Sommigen stijf van de zenuwen, anderen compleet opgefokt, maar in ieder geval allemaal klaar om ten strijde te trekken voor een heuse THRILLA IN MANILLA (maar dan deze keer niet in de Fillipijnen maar in het Kempense Herentals) Voor diegenen die het nu in Keulen horen donderen: THRILLA IN MANILLA is de befaamde bokswedstrijd van 1 oktober 1975 tussen Mohammed Ali en Joe Frazier.  
Voor het begin van deze wedstrijd gebied de eerlijkheid mij te zeggen dat ondergetekende de winstkansen van onze pupillen slechts op een tien procent inschatte. Deze stelling baseerde ik op wat ik had onthouden van onze laatste ontmoeting waar we vooral de eerste quarter volledig overrompeld werden. Qua lengte en body gingen we er vanuit dat deze spelers nog steeds een veelvoud waren van Geel. De groeihormonen die onze spelers toegediend kregen hadden jammer genoeg hun werk nog niet gedaan. Meerdere ouders waren het in ieder geval samen met mij eens dat het een zeer moeilijke opdracht zou worden.
Onze pupillen bleken echter hun lesje wel geleerd te hebben want je zag dat ze dit keer vanaf seconde 1 heel gefocust waren. Geel starte in de eerste quarter met een solide verdediging en van daaruit werd er optimaal gebruik gemaakt van het grote plein van Herentals om het spel goed breed te houden en een hoog tempo te kunnen ontwikkelen. Ook werd het foute verdedigen van Giants nu wel streng afgefloten door de refs. Maar ook onze pupillen die nu ook op het randje verdedigden werden meermaals teruggefloten. De eerste quarter was voor de vele aanwezigen al een grote verrassing daar deze afgesloten werd met een 10-8 voorsprong.(een overrompeling zou het dit keer in ieder geval niet worden)
Onze pupillen voelden wel dat er dit keer meer in zat dan bij de vorige ontmoeting en hierdoor werd er met een groot hart gespeeld door alle spelers. Misschien zat er voor de underdog van deze wedstrijd dan toch meer in dan aanvankelijk werd aangenomen?
Ook in de tweede quarter hielden beide ploegen zich in evenwicht, de score was dan ook een constant haasje over. Alleen kwamen een paar spelers van de GIANTS al heel snel in foutenlast (vooral hun spelverdeler, die de ploeg toch liet draaien, liet zich meermaals verleiden tot het maken van onnodige fouten)  Ruststand 21-22.
Na de rust werden onze pupillen geconfronteerd met de befaamde hamer in de 3de quarter en zette Antwerp op korte tijd een 9-punten kloof op het scorebord. Maar onze talrijk opgekomen 6de man keek niet zomaar toe en steunde onze pupillen ten volle. Tegenover 2 weken geleden liet Geel echter niet begaan en reageerde helemaal niet verslagen, maar ging ten volle terug in aanval. Met veel druk en de nodige ondersteuning van de supporters konden ze regelmatig de Giants tot balverlies dwingen en zelf de weg naar de basket vinden. Zo zetten we onze 9-punten achterstand om in een 4-punten voorsprong. Tussenstand na quarter 3: 39-35.
Quarter vier begon met een uitgelaten sfeer in de zaal. De supporters van Geel voelden ook dat het onverwachte kon gebeuren en gingen compleet uit hun dak (gelukkig bleef er toch één iemand zijn kalmte bewaren, namelijk ondergetekende, anders was het niet haalbaar geweest dit verslag te schrijven.) In deze quarter werd het nummer 15 van de Giants al vroeg met 5 fouten naar de bank gestuurd. Even later volgde het nummer 12, de guard van de Giants. Dat dit wel een heel belangrijke pion in hun ploeg was viel af te lezen aan de uitzinnige reactie van hun coach. In combinatie met vijf ploegfouten gaf het onze pupillen wat meer ruimte om iets gecontroleerder te spelen, echter het omzetten van vrijworpen onder deze druk bleek toch niet zo'n gemakkelijke opdracht te zijn, gelukkig gold dit voor beide teams. Iets later kon ook het nummer 11 het plein met 5 fouten verlaten. Coach Joeri stuurde in de eindfase van de match optimaal bij en zag dat Geel de resterende tijd het heft in handen kon nemen. Al moet gezegd worden dat de Giants tot de laatste seconden het tij probeerden te keren. Met nog 3 seconden op de klok probeerden ze tevergeefs nog een 3-punter in het net te krijgen.
Na het fluitsignaal(stand 48-46) ontstonden er uitgelaten taferelen bij zowel spelers, coaches en supporters want dit hadden we, met de match van 2 weken geleden nog vers in het achterhoofd, NIET verwacht! (gelukkig bleef ook nu weer dezelfde persoon zijn kalmte bewaren !)
Deze titel is het werk van een volledige ploeg getraind door Dirk en gecoacht door Joeri. We hadden Joeri denk ik geen beter afscheidscadeau kunnen geven ! MERCIE JOERI !
Proficiat aan allen die betrokken waren en GENIET !

De kampioenenploeg: Alexander, Anton, Arno, Bob, Jef, Joran, Liesel, Micha, Rik, Siebe, Steven en Arkan (gekwetst)

Uw TROTSE verslaggever, BS